سکار

سکار دربردارنده سه کار یا جستار است. جستار نخست درباره زبان ایرانی است و پژوهنده و نگارنده این نامه کوشیده است نشان دهد زبان ایرانی همزمان که دستور دارد بیدستور و آزاد است. جستار دوم نامه پیرامون خرد است و پیوند یا ناپیوندیش با آنچه که چشم سوم خوانده میگردد. سومین کار «سکار» به گذشتار ایران میپردازد و پایندگی و نوزایی کشور را پس از فرجام شاهنشاهی چندصدساله ساسانیان تا برپایی شاهنشاهی صفویان و سپس تا آغاز شاهنشاهی پهلوی پیگیری و بررسی میکند. «بهرام ایرانمند» نخست بر آن بود هریک از این پژوهشها را در چارچوب نامه ویژه ای بپراکند هرچند چون هر سه کار را همزمان پیاده میکرد و مینگاشت و بر این کوده نام سه کار یا «سکار» نهاده بود با نوشتن آنچه که باید مینوشت به سه جستار رسید و سپس بر آن شد این جستارها را در چارچوب یک نامه بنام «سکار» بدست دهد. «ایرانمند» در این جستارها انگار با نگاه یا شیوه فرازانی نیازی به افزودن پانوشت برای نوشته هایش ندیده است